Toussaint au Mali

1 november, Allerheiligen, een dag waarop je normaal naar het kerkhof zou moeten gaan om je overleden vrienden en familieleden te herdenken. Dat zal er dit jaar voor mij niet inzitten. Ik herdenk ze hier wel van op afstand. Ook wij hadden hier een dagje vrij en hebben hier uiteraard met volle teugen van genoten. Deze middag was er trouwens weer een feestelijk maal: zoute nootjes en cola met ijsblokjes als apertief, lasagna als hoofdgerecht, en als dessert de Poolse delicatesse van zuster Margo. Elk van ons kreeg ook een snoepje van de hoofdszuster, waar ‘I love you’ opstond. Deze avond ga ik naar de mis. Ik voel dat ik er nood aan heb; even tot rust komen om vooral mijn twee peters even in gedachten te houden.

Surprise van Zuster Rosanna met Allerheiligen

Met Allerheiligen hebben we ook meteen een nieuwe maand in Mali ingezet. Ook de kalender van Jokri Dendermonde mag dus een bladzijde verder worden gedraaid. De Malinese vlag wordt nog steeds iedere dag plechtig gehesen, onder begeleiding van het Malinese volkslied. Daarna is het steeds “le mot du jour” waarbij het thema van de maand wordt uitgewerkt. Onze school voorziet elke maand een thema waarbij ze de kinderen wil aanzetten tot nadenken. In oktober was dit solidariteit. Deze maand is het thema: wederzijds respect. Elke ochtend wordt door één van de zusters of de leerkrachten een anekdote verteld rond dat thema, waarmee de leerlingen de dag goed kunnen beginnen. Vorige maand werd rond het thema solidariteit een mooi lied gezongen door zuster Rosanna dat ik jullie niet wil onthouden (de melodie en het ritme mag je er zelf bij verzinnen):

Mets dans tes mains  un peu de joie
Mets dans ton cœur un peu d’amour
Mets dans tes yeux un peu de vie
Viens partager et chantez avec nous !

Malinese vlag wordt elke ochtend gehesen

Speelplaats met op de achtergrond klaslokalen

Donkerrode ondergrond = speelplaats, beige ondergrond (achteraan) = voetbalveld

De Malinese vlag blijft de hele dag gehesen!
Toch wel fiere mensen, die Malinezen...

We hebben sinds vorige week maandag het regenseizoen zo wat afgesloten. Het nieuwe seizoen kondigt zich aan: l’Harmatan. Dit seizoen gaat door tot februari. Het wordt gekenmerkt door frissere temperaturen en af en toe hevige wind die veel stof met zich meebrengt. “Harmatan” is de naam voor de hevige stoffige wind. Het stof hebben we al kunnen merken, de frissere temperaturen ’s nachts ook. Alleen overdag hebben de temperaturen hier precies nog niet veel zin om te zakken; ze blijven rond de 36°C hangen. Al is die warmte wel dragelijk en niet te vergelijken met 36°C bij ons in België. Met de frissere temperaturen wordt ook het toeristisch seizoen in Mali ingezet. Wie weet komen we hier wel nog meer Belgen tegen tijdens onze uitstapjes.  

Dit weekend was het ook voor het eerst Oratorio, speelpleinwerking, waarbij ongeveer 300 kinderen uit de buurt zijn komen spelen. Ik en Sara hadden wat spelletjes voorbereid vanuit onze eigen Belgische vormingsachtergrond: Chinese voetbal, Pang Pang, Vlaggenstok, Jagerbal, Tussen twee vuren … Dit is voor herhaling vatbaar.

Zondag, rustdag! Deze keer ben ik gewoon bij de zusters gebleven, Sara ging naar Campement de Kangaba. Ik en Sara hadden even nood aan een moment alleen, want je bent hier constant onder de mensen. In de voormiddag ben ik naar de eucharistieviering geweest. Er was weer een doop; van wel drie kindjes deze keer! Nadien was het middagmaal met een heerlijk Pools dessert, waarvan ik de naam echt niet kan onthouden. Ik heb het recept aan Zuster Margo gevraagd, zo kan ik het thuis ook eens maken. In de namiddag hield ik een lange siesta en heb ik wat naar mijn cd’tjes geluisterd. De cd’s van “Het Leugenpaleis” (voor de kenners onder ons), waar ik met papa nog zo om heb gelachen, hebben mijn dag goed gemaakt! Vooral de sketch van “Wij stonden te wachten op de tramelamelam…” Het bracht me even tot in België.

Af en toe krijgen we ook eens een bezoekje van Theo en Pascale. Dan brengen ze soms een dvd’tje mee. Eén van de dvd’s was “Tom Sawyer”, een tekenfilm over een avontuurlijk en toch wel eigenwijs jongetje. Hij had het meegebracht omdat ik eens over mijn Tom had verteld, die Afrikanen toch hé.. Nu ligt “Not without my daughter” op ons te wachten om bekeken te worden. Ook de zusters hier hebben dvd’s waar we af en toe naar kijken. Zo hebben ik en Sara al naar The Sound of Music, Save the last dance, en Kirikou et les bêtes sauvages gekeken. Deze films zorgen voor een perfecte ontspanning!

De avonturen van Tom Sawyer brengen met terug naar mijn zorgeloze kindertijd.

De Malinese post, dat is ook een geval apart! Ik wacht ondertussen al bijna een maand op een brief van Tom. Naar België sturen, lukt blijkbaar iets vlotter, gezien mijn brief daar na een week aangekomen was. Volgende week, op 7 november, krijgt België bezoek van Abbé Timothée. De priester die ik eerder al eens een bezoekje heb gebracht in Bamako (zie blogbericht “Er is voor alles een eerste keer”). Ons mama gaat hem opzoeken in Opwijk om hem een paar dingen mee te geven. Indien jullie van plan zouden zijn om een brief te schrijven en graag zouden hebben dat die brief niet langer dan een maand onder weg is; één tip: geef hem aan mama vòòr 6 november. Zij kan hem dan met Timothée meegeven. Ik ben eens benieuwd hoe lang het zal duren… Patience, patience, patience! Een woord met zoveel inhoud en waarheid, nog meer in Afrika dan in België.

Zo, jullie zijn weer wat mis-à-jour (up-to-date).

Lieve, Malinese, stoffige groetjes! x