Geen ver-van-mijn-bedshow, maar harde realiteit, dichtbij

We schrijven donderdag 22 maart 2012.

Vaak hoor je in België op het nieuws volgende berichten: “In … hebben militairen het vuur geopend op de plaatselijke bevolking.” “Er is een burgeroorlog uitgebroken in …” “Er werd alweer gebombardeerd” … Zulke zaken gebeuren ver van huis, het is erg, maar je bent er niet bij betrokken. Welnu, zoals jullie misschien wel al in het nieuws gezien of gehoord hebben, hebben de Malinese militairen een staatsgreep gepleegd. Zelf werden we niet meteen op de hoogte gesteld, maar het was via de zustergemeenschap in Abidjan dat we dit gisterenavond te weten zijn gekomen. Ik wou jullie toch even op de hoogte stellen van de recente gebeurtenissen, ook om jullie gerust te stellen. Hieronder geef ik weer wat er tot hier toe tot bij mij is gekomen:  wat ik hoor, zie … van andere Malinezen en via de radio. Of het waarheidsgetrouw is,  is dan ook nog maar zeer de vraag. Maar het kan jullie misschien toch wel een beeld geven. Misschien ook meer, en vanuit een andere invalshoek dan wat de Belgische media vertellen en laten zien.

Hoe het allemaal begon… Het rommelde al een tijdje in het noorden van Mali. De toeareg rebellen willen zich afscheuren van Mali; ze eisen de onafhankelijkheid. Na de oorlog in Libië zijn veel toeareg rebellen en aanhangers van Kaddafi naar Mali teruggekeerd. Hierbij zijn de rebellen, die zich nu sterker voelden, hun eis nog harder beginnen doorzetten. Daarop reageerde de regering van Amadou Toumani Touré (ATT) door militairen naar het noorden te sturen. Weliswaar zonder enige vorm van verdediging. Gevolg: Malinese militairen vielen als vliegen. De huidige president blijft paradoxaal genoeg militairen naar het risicogebied in het noorden sturen, zonder de nodige uitrusting. Enkele weken geleden kwam hierop protest van vrouwen van vermoorde militairen die het presidentieel paleis gaan bezetten zijn, met de nodige vernielingen en gevechten tot gevolg. Vandaag hoorde ik nog van een Malinese dat de huidige president aan de kant van de toeareg  rebellen zou staan. Vandaar dan ook zijn gesteld gedrag. Binnenkort zijn er ook verkiezingen en aangezien men vermoedt dat veel mensen anti-ATT zijn, zou zijn gedrag misschien ook een manier kunnen zijn om de verkiezingen te boycotten. Vraagtekens.

Gisterenavond kreeg ik het bericht van onze hoofdzuster dat Malinese militairen het ORTM hadden ingenomen; dit is de Malinese Radio- en Televiesmaatschappij. Ook zouden ze het presidentieel paleis hebben bezet. Alles wees er op dat een staatsgreep niet langer zou uitblijven. En dit werd dan ook deze ochtend door de militairen bevestigd via de media (ik heb het zelf niet gezien, maar gehoord via de Franse radio). In Bamako zijn nu naar het schijnt gevechten aan de gang. Afwachten hoe dat afloopt. De president is op de vlucht en naar verluid zouden al enkele ministers door militairen gevangen genomen zijn. Ik bevind me in een veilige omgeving op ongeveer 20 km van Bamako. De zuster vertelde me ook dat we onze woonplaats absoluut niet mochten verlaten, dat er een uitgaansverbod geldt. Dit werd in een mail die ik van de Belgische ambassade te Mali heb gekregen, ook bevestigd. Verder zijn zij ook op de hoogte van mijn verblijf hier.

En hoe gaat het nu verder op school? Maandag heb ik nog vier uur Frans gegeven, omdat een leerkracht afwezig was. En dinsdag gaf ik mijn laatste les informatica van het tweede trimester. Gisteren, woensdag zijn we begonnen met de compositions (examens). Deze zijn al zeker tot volgende week dinsdag opgeschort. Hoe het dan zit met de paasvakantie, die normaal gezien vrijdagavond begon, daar heb ik absoluut geen idee van. Gezien de activiteiten op school werden opgeschort, zijn de ouders van de meisjes van de foyer die in de mogelijkheid zijn om zich op een veilige manier te verplaatsen, hun kinderen komen halen. Dit deden ze, in plaats van met de auto, per moto. Het gevaar dat hun auto zou overgenomen worden door Malinese militairen is te groot. Deze militairen hebben namelijk niets, want ze hebben zich losgescheurd van de regering. Alles wat ze kunnen gebruiken, zullen ze dan ook nemen. Vandaar dat het veiliger is om met de moto naar hier te komen. De zuster nam ook al een veiligheidsmaatregel: zij verplaatste de jeep naar achteren, zodat de mogelijkheid dat hij zou gestolen worden kleiner is. Uit de laatste berichten blijkt ook dat de Malinese grenzen volledig zijn afgesloten. Niemand kan voorlopig in of uit Mali. (Dat was toch wel even slikken, ook al weet ik dat dit niet eeuwig zal duren.) Ook de luchthaven werd afgesloten. Dit heeft tot gevolg dat de nieuwe vrijwilligster (voorlopig) niet naar hier zal komen.

Voorlopig wordt mijn missie hier onderbroken. Hopelijk kan ik terug snel de draad opnemen, want momenteel is niets doen tussen vier muren niet echt bevorderlijk voor de geest. Voor de mensen die zich zorgen zouden maken: ik ben veilig – heb eten, drinken en een bed.

Ik moet zeggen. Langs de ene kant doet het doet vreemd. Ik heb me nog nooit in een land begeven waar een staatsgreep werd gepleegd. De berichten die in de media worden verspreid zijn voor mij nu harde realiteit (hoewel ik er voorlopig nog niets van gemerkt heb, buiten dan dat er geen school is.) Langs de andere kant vind ik het allemaal wel interessant om van dichtbij te kunnen volgen hoe zo’n situatie, hoewel ze ernstig is, evolueert.

Tot de volgende met hopelijk wat positiever nieuws! En maak jullie vooral geen zorgen!