Joyeux Noël!

En we naderen Kerstmis, ook al is daar hier niet veel van te zien in Mali. Ik bevind me dan ook in een land waar de Christenen in de minderheid zijn. We proberen er het beste van te maken! Gisteren de eerste kerstboom gezien, een foto in een kapsalon althans.

In Mali grenst alles aan het onmogelijke, op organisatorisch vlak niet in het minst. Een voorbeeldje: morgen zijn het normaal examens, maar dat is nog niet zeker. Zelfs de directrice weet het nog niet zeker. De datums en de onderwerpen moeten van het CAP komen, een overheidsinstantie en blijkbaar heeft die er nogal een soepje van gemaakt. De leerlingen hier vragen aldoor aan ons of het nu morgen examens zijn of niet, maar een antwoord is er dus niet. Toch heb ik het gevoel dat niet iedereen er zich even druk in maakt; sommigen gaan er lichtjes over: “Ah, wat is er morgen? Examens, oh cava, ik heb me al voorbereid!” Volgens mij zijn er heel wat leerlingen die deze avond niet zullen studeren… Ook de meisjes van de foyer hebben zo te zien, niet al te veel stress.

Stille Nacht op klarinet als kerstwens voor de meisjes van de foyer

Donderdagavond heb ik nog maar eens mijn ogen open getrokken. In een vorig blogbericht had ik verteld dat ik niet wist, wanneer ik nu juist mijn examen informatica zou laten afleggen, aangezien het vak informatica nog niet in het officiële programma zit. Welnu, hier is het vervolg van het verhaal. Na heel wat heen en weer geloop, en steeds opnieuw vragen of ze nu al wisten wanneer ik mijn examen mocht geven, kreeg ik twee tegenstrijdige antwoorden: de vice-directrice zei eerder dat ik het in de week voor de officiële examenweek moest doen. Na een zoveelste gesprek met de directrice vertelde deze me dat ik me al moest voorbereiden en dat ze het me dan wel zou zeggen wanneer het zou moeten plaatsgrijpen, vermoedelijk wel tijdens de officiële examenweek… Terwijl ik donderdag de punten van dagelijks werk aan het ingeven was, vroeg ik aan de vice-directrice of ik mijn examenvragen op het bord moest schrijven of dat ze het op papier zouden krijgen. Deze was verbaasd over mijn vraag en zei dat ik mijn examen deze week moest doen tijdens mijn lesuur van informatica. Het was al donderdag op dat moment en gezien ik dinsdag en vrijdag les geef, was er een probleem! De leerlingen die vrijdag les informatica hebben, ben ik in de haast nog gaan verwittigen dat ze de volgende dag examen informatica hadden. Voor de anderen was het bang afwachten, tot ik ’s avonds van Sara te horen kreeg dat de zuster tegen haar had gezegd dat ook de leerlingen waar ik dinsdag les aan geef, die vrijdag hun examen zouden afleggen. Dat was echt iets wat ik totaal niet kon begrijpen! Die leerlingen zouden niet gestudeerd hebben gezien ik ze niet op voorhand had verwittigd, en zouden toch een examen moeten afleggen. Gevolg: fiasco verzekerd. Ik wou een redelijke oplossing voor mijn leerlingen en heb die uiteindelijk ook gekregen. Voor de klas waar ik dinsdag les aan geef, stelde ik voor om het examen op maandag te laten afleggen, aangezien de officiële examens toch pas dinsdag zouden starten (maar dat zullen we dus pas morgen weten). Wat een gedoe allemaal! Achteraf ben ik wel blij dat ik het voor mekaar heb gekregen. Mission accomplie…

Toezicht tijdens het informatica-examen op maandag 19 december 2011 (met trui en sjaal)

Vrijdagavond was het weer gezellig bij Théo! Geen bambarales deze keer, want er was bezoek: de Fransman en de Tunesiër waren er weer. We hebben samen gegeten en gedronken. En nadien hebben we toch nog wat djembé gespeeld. Ik moet eerlijk toegeven: ’t is echt niet makkelijk en zeker niet met de vermoeidheid van een week werken in het hoofd. Maar het brengt ontspanning en dat is toch wel vrij schaars hier, en dus welgekomen.

Zaterdagochtend was er kerstfeestje in de kleuterafdeling met het bezoek van (je raadt het nooit) de enige echte Père Noël. Ook Marie, het kindje van Théo, heeft een pakje ontvangen. Na het feestje hebben we nog een praatje gemaakt met twee Hollandse die hier op vakantie waren. Zij overnachtten bij “Père Noël” en waren dus meegekomen om hem te vergezellen. In de namiddag was er de laatste keer Oratorio vòòr de kerstvakantie.

een kiekje met de kerstman..

mama's en papa's waren in grote getale aanwezig om hun kind te zien optreden

kleuters als boom verkleed tijdens het toneelkerststuk

Ook Marie neemt haar kerstcadeau in ontvangst

Zondagmorgen ben ik hier naar de mis geweest, de vierde adventszondag. Vooraleer de mis begint, worden de stoeltjes mooi afgekuist met een doekje; stof is hier alom vertegenwoordigd! Wit loopt het gevaar om al snel omgetoverd te worden in rood… Na de mis nodigde Théo me uit om naar Céline, een Franse te gaan die in Bamako woont. Hij wou haar nog een bezoekje gaan brengen, vooraleer ze terug naar Frankrijk ging voor de kerstperiode. Ook daar was het gezellig! Tegen 15u was ik terug bij de zusters geland, na een ritje op de moto. Normaal gezien gingen we nog een wandeling maken met Pascal, maar ik wou nu toch wel even siësta nemen. Sara is dan maar alleen vertrokken. Na een kwartiertje kreeg ik telefoon: Pascal. Hij vertelde me dat ik onmiddellijk naar beneden moest komen want dat ze zonder mij niet zouden vertrekken. Geen siësta dan maar! Op ontdekkingstocht door Niamana: zie foto’s hieronder!

In ATT Bougou, de wijk van de sociale woningen, gebouwd door de huidige president ATT (Amadou Toumani Touré);  oorspronkelijke voor de armen, in realiteit voor de rijken..?

Standbeeld van de officiële opening van de "sociale" wijk

Nu is het afwachten op de komst van Jezus! Ik wens jullie allemaal een Zalige Kerst toe. Dat Jezus vrede mag brengen op aarde en in het hart van ieder van ons. Dat wens ik jullie van harte toe!

Prettige Kerstdagen!

Sandra