Meer dan ooit... Mali: It's just a perfect day

Er is weer heel wat gebeurd de voorbije week. Laat me beginnen bij vandaag! We hebben immers afscheid genomen van Soeur Jackie. Zij werd opgeroepen om naar de missiepost in Ghana te gaan. Daar zijn er momenteel maar 2 zusters, waarvan er slechts één zuster goed Engels spreekt. Aangezien Soeur Jackie één van de enige Salesiaanse zusters in West-Afrika is die vloeiend Engels spreekt, haar moedertaal, werd ze door de provinciale (de hoofdszuster van West-Afrika)opgeroepen om daar te gaan versterken. De nationale taal van Ghana is immers Engels. Gisteren zei ze nog dat ze het jammer vindt om hier te vertrekken, maar dat dit nu eenmaal het leven van een missiezuster is: “il faut toujours être disponible”. (“Je moet altijd beschikbaar zijn”).

Ondertussen geniet ik verder van eenvoudige dingen: leerlingen die mijn naam roepen (Ze beginnen hem te kennen. Een aanspreking met “Ma soeur” komt nog maar in 50% van de gevallen voor.), een glimlach, een schouderklop, een dankjewel.

Ik zet ’s morgens mijn werk op het secretariaat naarstig verder. Momenteel ben ik bezig met het invoegen van de punten in het softwareprogramma op de computer. En zoals ze hier in Mali zeggen: “ça réchauffe la tête!” Sinds gisteren hebben we er ook een extra secretariaatsmedewerkster bij: Fatoumata. Zij is stagiair en zou normaal gezien nu haar studies aan de universiteit moeten verder zetten. Dit gaat echter niet, omdat het schooljaar in vele scholen niet eens van start is gegaan. De reden: in het voorjaar van 2012 zijn het verkiezingen. Vele leerkrachten profiteren hiervan om in staking te gaan, om het beleid aan te klagen. De hoofdreden voor de staking is het feit dat de regering met aan het hoofd Amadou Toumani Touré eerder beslist had om een verplichte ziekteverzekering in te voeren voor leerkrachten. Dit betekent dat er elke maand een vast bedrag automatisch van hun wedde wordt afgetrokken. Wat constateren echter velen: in geval van ziekte is het vaak moeilijk of zelfs onmogelijk om aan de (juiste) medicamenten te geraken. Gezondheidszorg blijft hier een groot probleem.

Daarnet verteld Marie-Louise me dat onze kleren morgen zullen geleverd worden. Foto’s zeer binnenkort… Gisteren kwam Marie-Louise me een cadeau tonen dat ze van Soeur Carin had gekregen: een sleutelhanger en sjaaltje van het bezoek van de Paus aan Bénin. Ik genoot van de vreugde waarmee ze het me kwam tonen. Ondanks dat de katholieken hier in de minderheid zijn, leeft het katholieke geloof sterk! Het heeft me doen beseffen dat geloof niet start bij het aantal mensen die gelovig zijn, maar dat het in de eerste plaats start bij jezelf. Hierbij heb ik het niet alleen over geloof als religie, maar ook geloof in jezelf, geloof in de ander … Het is niet omdat er bijvoorbeeld weinig mensen zijn, die in een bepaalde persoon geloven, dat die persoon niet meer in zichzelf mag/kan geloven of dat ik er niet meer in mag geloven. Geloof start in je hart. Uiteraard hebben we steun nodig van anderen om te volharden!

Malinees kleedje

Malinees "jupe & chemise"

Na een gesprek met onze kok Gabriël werd ik weer eens wakker geschud. Momenteel werkt Gabriël al zijn derde jaar hier bij de zusters. Voorheen werkte hij bij een Fransman die plots naar Frankrijk teruggekeerd was. Nu drie jaar later is zijn zoon teruggekeerd naar Mali, en die vroeg hem onlangs om terug voor hem te komen werken. Ondanks dat hij hier minder verdient, heeft hij “neen” gezegd op het aanbod. Hij zei dat hij de zusters niet wou verraden en in de steek laten. Ik denk dat velen onder ons toch zouden ingaan op het aanbod van de Fransman, omdat we dan meer zouden verdienen. Het is iets om over na te denken.

Zondag ben ik sinds lang nog eens naar Campement de Kangaba geweest. Heerlijk “chilaxen” zoals Sara dat zo mooi kan zeggen. Tijdens mijn verblijf hier in Mali word ik in gedachten vaak teruggeflitst naar mooie gebeurtenissen of plaatsen in mijn (Europees) leven. Het doet me beseffen dat ik gelukkig ben. Languit liggend, na een toch wel zware week, luisterde ik naar “Oh, it’s just a perfect day” en dat was het inderdaad! Na een heerlijke zwempartij heb ik me tegoed gedaan aan kippensatés met frietjes en als dessert “Pommes dorées avec la glacé à la vanille”. Het heeft me weer even zuurstof gegeven. Nog twee weken en dan is het kerstvakantie.