De padvinders

I ni oula! Oftewel goede avond!

Zaterdag 8 oktober 2011 kregen we Sr. Auxilia op bezoek. Zij is de zogenoemde provinciale, de grote baas van de Salesiaanse zusters van West-Afrika. Ze blijft hier tot morgen. Met haar bezoek was de maaltijd iets feestelijker. Ook kregen we naast water ook frisdrank als dorstlesser. We kregen vandaag van haar een mooie rozenkrans. Op het kruisje stond Alpha en Omega. Zuster Margo had me uitgelegd wat dit wou zeggen: “Jesus a dit: “Je suis Alpha et Omega, le début et la fin.” ; donc il est tout. Elke week is er wel iemand op bezoek die mee dineert en/of blijft overnachten, wat de gastvrijheid van de zusters benadrukt. Het is ook fijn om steeds nieuwe gezichten te zien. Zo ook als we op pad gaan.

Ik en Sara, aka de padvinders. We hebben namelijk vorige zondag, 9 oktober 2011, opnieuw het pad gevonden naar het campement de Kangaba. Zonder kaart weliswaar, maar op goed geluk af en met behulp van onze vrouwelijke intuïtie. Onderweg kwamen we enkele plaatselijke bewoners tegen. “I ni sogoma” (goeiedag) zeiden we telkens wanneer we iemand begroetten, waarop ze een ganse parlé begonnen in Bambara, waar we uiteraard helemaal (nog) niets van verstonden. En het moet gezegd, het was heerlijk om na een zes dagen durende werkweek even wat verfrissing te vinden in het zwembad van een toch wel paradijselijk oord. Onze zwemslagen werden uitgevoerd op het ritme van Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse muziek die zachtjes door de luidsprekers galmde.

’s Middags at ik een heerlijke “omelette campagnarde” met salade en brood. Ook  een sprankelende Sprite kon ik me niet laten. Wat  vorige week al opviel en deze week opnieuw werd bevestigd, is het feit dat het campement enkel wordt bezocht door toeristen en expats met kinderen, die hun vrije dagen hier komen doorbrengen.

's Avonds op pad

Padvinders, op een andere manier. Enkele dagen geleden werden we namelijk naar onze slaapplaats geleid door een tiental padden en kikkers. De ene pad achter de andere sprong weg voor onze voeten. En dan werden we ook nog opgeschrikt door een salamander op ons plafond. Met emmer en borstel heb ik hem proberen de weg naar buiten te wijzen. Dit was echter niet zo eenvoudig, aangezien de salamander niet gaat, naar waar je het wenst. Ook hagedissen kan je hier bewonderen. Van ander eerder klein ongedierte, zoals muggen en vliegen, heb ik voorlopig geen last meer: deet is een efficiënt middel!

Hagedis aan de foyer

Vandaag heb ik nog 2 uur les gegeven aan leerlingen van het eerste middelbaar. Volgende week heb ik al een test voorzien, om te kijken wat voor vlees ik in de kuip heb. Zo kan ik beter inspelen op de noden van de leerlingen. Zoals in België heb je ook hier leerlingen die intelligenter en/of vaker antwoorden dan andere leerlingen. Soms betrappen ze me ook op een schrijffout op het bord, wat ik uiteraard super vind, want zo leer ik zelf ook bij. Soms kan je dag geslaagd zijn door kleine, eenvoudige dingen. Neem nu gisteren. Tijdens de “assistance”, dit is het toezicht op de speelplaats, hebben enkele leerlingen voor mij de nationale hymne van Mali op een blad geschreven. Deze wordt namelijk elke ochtend gezongen bij het hijsen van de vlag. Voortaan zal ik ze ook kunnen meezingen, althans proberen. Le voilà l’hymne nationale du Mali “Pour l’Afrique et pour toi Mali”:

A ton appel Mali Pour ta prospérité Fidèle à ton destin Nous serons tous unis Un peuple, un but, une foi Pour une Afrique unie Si l’ennemie découvre son front Au-dedans ou au-dehors Debout sur les remparts Nous sommes résolus de mourir Pour l’Afrique et pour toi Mali Notre drapeau sera liberté Pour l’Afrique et pour toi Mali Notre combat sera unité O Mali d’aujourd’hui O Mali de demain Les champs fleurissent d’espérance Les cœurs vibrent de confiance.

Ik heb ook even wat opzoekwerk verricht en blijkbaar zijn er nog meer strofes, maar ‘s morgens zingen we slechts de 1^ste strofe en het refrein (met de hand op het hart, zoals een echte fiere Malinees het betaamt).

Junior, leerling uit 2de jaar A

Tijdens de "assistance" (toezicht speelplaats)

Nog iets anders wat me vandaag deugd deed, was een meisje van de foyer die me bij het naar bovengaan riep dat ik even moest wachten (“Sandra, attends, attends”). Ze wou me haar foto’s van haar doopsel van vorig jaar laten zien. Ik mocht even delen in haar vreugde die ze toen had beleefd. Ze was duidelijk nog aan het genieten en was fier om me de foto’s te laten zien. Op het moment van haar doopsel was ze 14 jaar.

Zo, dit gezegd zijnde, ga ik mijn pad in Mali verder en eindig ik graag nog met een mooi citaat.

"Pourquoi mesurer la difficulté de demain? Prends chaque jour simplement le travail qui t’es demandé. L’amour dont tu auras besoin demain te sera donné."

           P. Marie Eugène de l’Enfant Jésus